Η Αίθουσα Τέχνης Vlassis Art Gallery συμμετέχει για τρίτη συνεχή φορά στη PhotoΒiennale / 22η Διεθνή Φωτογραφική Συνάντηση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, που φέτος έχει κεντρικό θέμα το ΛΟΓΟ, με την ομαδική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο: ‘ Break The Wall’, σε επιμέλεια της μουσειολόγου Γεωργίας Κουρκουνάκη.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 22 Μαΐου, στις 20:00 (Βεροίας 6 Άνω Λαδάδικα) και η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 09 Ιουνίου 2012.

  Παραγωγή: Φωτογραφικό Kέντρο Θεσσαλονίκης

 Στην έκθεση συμμετέχουν οι:

Ζαχαρίας Αυγερινός,
Σταύρος Δαγτζίδης,
Νάνσυ Εξάρχου,
Αιμιλία Καραποστόλη,
Βασίλης Καρκατσέλης,
Κωνσταντίνος Κίτσος,
Ευθύμης Μουρατίδης,
Roufixte designers productions, 
Σταύρος Σταματίου,
Βαλάσης Φέστας και
Γιάννης Χολογγούνης.

Σε μία εποχή που η πραγματικότητα σταδιακά αντικαθίσταται από την ψηφιακή κάποιοι ακόμα διεκδικούν τους τοίχους της απρόσωπης πόλης και κάνουν ηχηρή την παρουσία τους. Αόρατα χέρια, μέρα και νύχτα γράφουν συνθήματα σε τοίχους, σχεδιάζουν γκράφιτι και κολλούν αφίσες. Οι τοίχοι γίνονται οι μάρτυρες της ζωής της πόλης και καταγράφονται πάνω τους οι ανησυχίες, οι σκέψεις και τα συναισθήματα των κατοίκων της. Εξάλλου έχουν καθιερωθεί ως οι πιο κατάλληλοι για να φιλοξενήσουν διαμαρτυρίες και συγκρούσεις. Στο αστικό τοπίο οι τοίχοι μεταμορφώνονται σε ένα χώρο δημόσιας σφαίρας που σπάει τον απομονωτισμό του καθενός μας, σπάει τον τοίχο που έχει χτίσει η σιωπή μας.
Οι τοίχοι εισβάλλουν στην καθημερινότητα μας και με πείσμα μας επιδεικνύουν τα καμώματα αγνώστων καλλιτεχνών και εσωστρεφών περιπλανητών, που πιθανόν να μη γνωρίσουμε ποτέ. Ως άλλοι «μάρτυρες» του κοινωνικού γίγνεσθαι, αντικατοπτρίζουν τις ανάγκες, τις αντιλήψεις, τα οράματα, αλλά και τον πολιτισμό της εκάστοτε κοινωνίας. Πάνω από όλα όμως καθρεφτίζουν τις ενδότερες μας σκέψεις, που πολλές φορές δεν τολμούμε να τις εκφέρουμε δυνατά. Μοιάζει σαν οι τοίχοι να έχουν τη δική τους εσωτερική ζωή, κρατώντας καλά κρυμμένα ‘μυστικά’. Μετατρέπονται σε φορείς συλλογικής μνήμης, πάνω στους οποίους στη διάρκεια των χρόνων καταγράφονται γεγονότα ξεχωριστά, στιγμές που αφήνουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στον καθέναν. Πολιτικά συνθήματα, εφηβικοί προβληματισμοί, ανομολόγητες σκέψεις, προσωπικές ανησυχίες, νέες μόδες όλα είναι εκεί να σου μιλήσουν και ξέρουν να μιλάνε σε όσους θέλουν να ακούσουν. Συμφωνήσεις ή διαφωνήσεις με το μήνυμα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αρκεί που το αναλογίστηκες, μόνο τότε εκπληρώνει το σκοπό του και ο διάλογος έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι καλλιτέχνες της έκθεσης σαν άλλοι αρχαιολόγοι έχουν ανασύρει με το φακό τους τα επεισόδια που βρίσκονται πάνω στους τοίχους της πόλης, συνδέοντας την καθημερινή ζωή με την τέχνη, μία σύνδεση αναπόφευκτη για τον καλλιτέχνη που έχει επιλέξει η θέση του να ανήκει στους δρόμους. Τα έργα της έκθεσης θέτουν ερωτήματα, δημιουργούν αντιφατικά νοήματα και υπερβαίνουν το όριο της απλής αναπαράστασης, καλώντας τους θεατές να ξεκινήσουν ένα νέο διάλογο με την τέχνη του δρόμου και τη δική τους πραγματικότητα. Στην έκθεση τα βίντεο, τα σλάιντς, οι φωτογραφίες, η ηχητική εγκατάσταση και η τέχνη του δρόμου υποβάλλουν το θεατή να αναλογιστεί την κοινωνική και πολιτική σημασία των τοίχων, τη μνημειακότητα που αυτοί κρύβουν και ίσως τελικά στα έργα να αναγνωρίσει τον εαυτό του.



Λίγα λόγια για το έργο των καλλιτεχνών:
 Οι φωτογραφίες του Ζ. Αυγερινού και του Ε. Μουρατίδη εξετάζουν τα επεισόδια πάνω στους τοίχους μεγεθυμένα μέσα από το φωτογραφικό φακό και απομονωμένα από το αστικό περιβάλλον ως ξεχωριστά συμβάντα που εξελίσσονται αυτόνομα πάνω τους. Η ταύτιση με το μήνυμα και η συναισθηματική κατάσταση που προκαλεί οδηγεί τους καλλιτέχνες στη φωτογραφική αποτύπωση του γεγονότος.
Στο έργο της Ν. Εξάρχου ένας ακόμα παράγοντας εισέρχεται στο έργο της, αυτός του χρόνου. Τα έργα της καταγράφουν τα ίχνη που αφήνουν στους τοίχους οι άνθρωποι κι ο χρόνος, εστιάζοντας στη λεπτομέρεια, την τυχαία εικαστική σύνθεση του δρόμου που τραβάει την προσοχή της. Με ματιά ζωγράφου επιλέγει τα σημάδια που άφησε ο χρόνος στα απολειφάδια από τις ζωές των άλλων, καμία φορά είναι λέξεις στους τοίχους, άλλοτε πάλι χρώματα και σχήματα που η ρυθμική τους εναλλαγή φτιάχνει μουσική για τα ματιά, εξηγεί η καλλιτέχνης.
Το συνολικό έργο των ογδόντα σλάιντς του Β. Φλέσα που παρουσιάζεται με τη μορφή αρχείου από συνθήματα της δεκαετίας του 80’ και του 90’ μας καλεί σε μία ιστορική ανασκόπηση των γεγονότων που τάραξαν την Αθήνα εκείνη την εποχή και παρουσιάζει τη διαφορετική αισθητική της εποχής.
 Ο Γ. Χολογγούνης στο έργο του υπονοεί την ανθρώπινη παρουσία και τη σχέση της με τους τοίχους μέσα από τις ανθρώπινες σκιές και τα τεκμήρια του πολιτισμού που προβάλλονται μπροστά από αυτούς.
Το ανθρώπινο στοιχείο είναι παρόν και στις φωτογραφίες του Κ. Κίτσου και του Σ. Σταματίου, οι οποίες παρουσιάζουν ντοκουμέντα καθημερινών στιγμών στα οποία η ειρωνεία αναδύεται, όταν ο φακός συλλαμβάνει την οπτική σύζευξη ανθρώπου και αστικού περιβάλλοντος.
Φτάνοντας στη διαχρονική σημασία των τοίχων ο Β. Καρκατσέλης παρουσιάζει τους τοίχους ως σημεία που διηγούνται ξεχωριστές ιστορίες οι οποίες περιλαμβάνουν «το παρελθόν που φθάρθηκε ..και το εκάστοτε παρόν που χάνεται το ίδιο εύκολα» εξηγεί ο καλλιτέχνης. Σε μία αναζήτηση για την καταγραφή αυτών των ιστοριών χρησιμοποίησε το φωτογραφικό μέσο για να αποτυπώσει τις ιστορίες των αποκλεισμένων από τα ‘μέσα μαζικής εξόντωσης’ πολιτών, όπως αναφέρει επιλέγοντας τη «μετωπική φωτογραφία που οριοθετεί την επιφάνεια αναπαραγωγής με τρόπο τέτοιο που να ανάγει στο κατ’ ομοίωση».
Το βίντεο του Σ. Δαγτζίδη διαπραγματεύεται τον πολιτικό λόγο των εφημερίδων τοίχου, ο οποίος «μπαινει στο μίξερ του δρόμου μαζί με τις διαφημίσεις, τις κομματικές γιορτές επισήμων και γκρουπουσκουλων, parties, και ήχους και καταλήγει στο τέλος σαν πολιτικός πολτός», με το ερώτημα να πλανάται: τελικά τι μένει στο θεατή-ακροατή;»
Η ηχητική εγκατάσταση της Α. Καραποστόλη, η οποία δημιουργήθηκε για τη συγκεκριμένη έκθεση, «στα διαφανή όρια μεταξύ του “μέσα” και “έξω”, περιλαμβάνει δύο συστήματα ήχου. Το ένα αναπαράγει το λόγο της εξουσίας και το άλλο, το λόγο του εξουσιαζόμενου. Μια προσπάθεια δημιουργίας μιας ηχητικής πύλης που ορίζει μια φαντασιακή αντιπαράθεση, ένα διάλογο που δε γίνεται ποτέ την ίδια στιγμή αλλά πραγματοποιείται πάντα στον ίδιο δημόσιο χώρο».
Τέλος, τα έργα από την ομάδα Roufixte designers productions ως γνήσια έργα τέχνης του δρόμου θα εμφανιστούν στους τοίχους έξω από τη γκαλερί Vlassis Art Gallery σε ανυποψίαστο χρόνο, όταν οι θεατές της έκθεσης δε θα βλέπουν, ακριβώς όπως συνηθίζει η ομάδα. Με όπλο την ανωνυμία τους και το πεδίο που τους προσφέρουν οι τοίχοι της πόλης καταγράφουν την επικαιρότητα και τη σχολιάζουν με καυστικό και εύστοχο τρόπο, με σκοπό να περάσουν μηνύματα και να αγγίξουν την ανθρώπινη ψυχή.
 Γεωργία Κουρκουνάκη Μουσειολόγος

Παράλληλες δράσεις: Την ημέρα των εγκαινίων θα γίνει δημόσια προβολή φωτογραφιών από συνθήματα σε τοίχους, που τράβηξαν οι : Ζαχαρίας Αυγερινός, Κάλλη Μπέλλου, Βασίλης Καρκατσέλης, Κωνσταντίνος Κίτσος, Νίκος Κοτζαμπασάκης, Ευθύμης Μουρατίδης, Σταύρος Σταματίου και ο Βαλάσης Φέστας. Σημαντικό μέρος της έκθεσης είναι η δημόσια παρουσία των φωτογραφιών εκεί όπου δημιουργηθήκανε. Οι τοίχοι που φωτογραφηθήκανε θα ξαναγυρίσουν στους τοίχους.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, σε ημερήσια σχεδόν βάση, προβολές πολλαπλάσιων της έκθεσης έργων, θα πραγματοποιούνται σε πολλά μέρη της πόλης. 1000 περίπου τοίχοι με συνθήματα, που περιλαμβάνουν όλη την πολιτική ιστορία της Ελλάδας των τελευταίων 40 ετών, θα περιπλανηθούν στους τοίχους της πόλης που γιορτάζει φέτος έναν ακόμη σταθμό στην ιστορία της. Το πρόγραμμα αυτών των προβολών, που πολλές φορές θα συνοδεύονται από δράσεις, μουσικά happening και άλλες εκδηλώσεις, θα ανακοινώνεται με ξεχωριστά Δελτία Τύπου και θα αναρτάται στο site του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης www.fkth.gr

(Για περισσότερες πληροφορίες επί των προβολών: Καρκατσέλης Βασίλης τηλ 6942 860 890) Περισσότερες Πληροφορίες PhotoBiennale 2012 / 22η Διεθνής Φωτογραφική Συνάντηση
1ο μέρος: Μάιος-Ιούλιος 2012,
2ο μέρος: Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012
www.photobiennale.gr “Break The Wall” Vlassis Art Gallery Βεροίας 6, Άνω Λαδάδικα
 Διάρκεια Έκθεσης: 22 Μαίου ως 09 Ιουνίου 2012
 Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή: 16:00 – 20:00, Σάββατο: 10:00 – 15:00
6973406526, 6972282438
vlassisart@yahoo.com

What do you hear when you listen to the Earth?

The World Listening Project invites you to participate in "Listen to the Earth," a global event that happens during Earth Week. Listen to the Earth activities include listening to one's soundscape, field recordings, soundwalks, performances, other practices that pertain to acoustic ecology, and more.
 

http://act.earthday.org/event/listen-earth-2012


http://www.worldlisteningproject.org/
 

My answer :

“24 hours, 5 gardens and 1 digital recorder”

a series of field recordings in the seaside "Nea Paralia" of Thessaloniki.

Listen to the track 

As an inhabitant of a Greek city, I find it very hard to come across nature in my everyday life. Unlike other European cities with numerous vast parks like Munich, Stockholm, e.t.c. Thessaloniki lacks one, so the seaside is the only opportunity to Listen To The Earth!

On the seaside of Thessaloniki a new architectural project of urban regeneration is taking place. The architects of the project, Prodromodos Nikiforidis and Bernard Cuomo, succeeded in making a high quality urban space, even if parts of their design were not accomplished. The seaside of the city is a very strong limit between the city and the sea, man and nature. The design proposal uses as a first guideline the previous statement and as a second, the idea of appropriation; People feel free to use the urban space and express themselves as they pleased.

At the present time, April 2012, the design is separated in five gardens (the other ones are under construction). These gardens have strong natural elements, which I would like to highlight using my field recordings as an approach to the main question, What do you hear when you listen to the Earth?

The field recordings held during the night of 20-21^th of April and during the midday of 21^th of April. After selecting the ones I found more interesting, I reorganized their sequence in order to match the architectural pattern of the gardens. First you will listen to “the garden of music” during the nighttime and afterward during the daytime. The second one is “the garden of water” which has by far the most natural elements combined (also nighttime and midday), third is “the garden of memory”, forth “the garden of roses” and last “the garden of sound”. During the final minute you can listen to the seaside being resonated by the strong wind.

As a result I would like to stress how powerful listening is and how intensely you can experience the architectural environment through that sense. Moreover, considering the different natural elements, space qualities change drastically between day and night (birds during the daytime, frogs during nighttime, windy days, e.t.c.). These changes occur in such ways that traditional means of architectural design cannot predict. 
 

H 15η Μπιενάλε Νέων Μεσογείου επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, 25 χρόνια μετά την πετυχημένη διοργάνωσή της στην πόλη.
Φέτος η Μπιενάλε παίρνει νέα μορφή. Ξεφεύγοντας από την τυπική μορφή της διοργάνωσης, μετατρέπεται σε ένα μεγάλο ταξίδι στη Μεσόγειο, με τη συμμετοχή τριών πόλεων, της Θεσσαλονίκης, της Ρώμης και της Καζαμπλάνκα.
Στο τέλος αυτού του ταξιδιού, περισσότεροι από 400 καλλιτέχνες μεταξύ 18-30 ετών από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο θα έχουν λάβει συμμετοχή στις δράσεις , στα πλαίσια της διοργάνωσης με γενικό θέμα “SYMBIOSIS?”.

Διάρκεια: 6/10-6/11 2011
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 13.00-22.00. Δευτέρα κλειστά






ΧΩΡΟΙ & ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αποθήκη 1
Προβολές

Αποθήκη 7
Κυρίως Πρόγραμμα – Εφαρμοσμένες Τέχνες
Παράλληλο Πρόγραμμα – Σχολές Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ & ITU (Κωνσταντινούπολη), 2010-2011
Παράλληλο Πρόγραμμα – SOULbiosis (Γιάννης Οικονόμου & Φώτης Σαγώνας)

Αποθήκη 8
Warehouse Nights
Μουσική, Performances

Αποθήκη 9
Κυρίως Πρόγραμμα – Εικαστικά (1)
Παράλληλο Πρόγραμμα – Έκθεση Αποφοίτων της Σχολής Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Αποθήκη 13
Κυρίως Πρόγραμμα – Γαστρονομία (4-6/11/2011)
Παράλληλο Πρόγραμμα – W13
Παράλληλο Πρόγραμμα – SOULbiosis
Info Point

Αποθήκη 15
Κυρίως Πρόγραμμα – Εικαστικά (2)

παράλληλο πρόγραμμα

ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ BIENNALE

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Μέλη της επιτροπής: Stephanie Bertrand (επιμελήτρια), Απόστολος Καλφόπουλος (αρχιτέκτων, επιμελητής, Dynamo Project Space), Μαρία Κενανίδου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια), Θούλη Μισιρλόγλου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα των Εικαστικών επέλεξε τις προτάσεις των ακόλουθων δημιουργών:

Arbit City Group
Ctrl Freaks
Αντώνιος Γιαννόπουλος
Χριστίνα Γούσια
Ιωάννης Δελαγραμμάτικας
Αλέξανδρος Ευσταθιάδης
Γιάννα Καλή
Δημήτριος Λάμπρου
Αγγελική Σοφία Μαντίκου
Άλμα Μπακιαί
Μαρία Νίκη Νιράκη
Πάολα Παλαβίδη & Ιωάννης Κολιόπουλος
Αντρέας Πασιάς
Νικόλαος Παχής
Κωνσταντίνος Πέττας
Περικλής Πραβήτας
Ιωάννης Ρουβάς
Δέσποινα Αικατερίνη Σχοινά
Ευστράτιος Ταυλαρίδης
Δημήτριος Φραγκάκης
Σπυρίδων Χαραλαμπόπουλος
Κωνσταντίνος Χονδρός


ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
Μέλη της Επιτροπής: Αποστολία Δεμερτζή (Αρχιτέκτων, α-tetrαgono), Ιωάννης Επαμεινώνδας (Αρχιτέκτων, Διευθυντής Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης - Παράρτημα Θεσσαλονίκης), Μαρία Τριανταφυλλίδου (Αρχιτέκτων, Μουσειολόγος, Διοικητική Διευθύντρια Μακεδονικού Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης), Αλεξάνδρα Τσιμπέρη (Αρχιτέκτων, α-tetrαgono)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα των Εφαρμοσμένων Τεχνών επέλεξε τις προτάσεις των ακόλουθων δημιουργών:


Industrial Design Lab
Τζεορτζίνα Αντρέι
Ευαγγελία Γούλα – Κωνσταντία Κουλίδου
Αιμιλία Καραποστόλη
Κωνσταντίνος Κέλπης
Παρασκευή Κοκολάκη
Αγγελική Κοτρώνη
Σοφοκλής Κωτσόπουλος
Φανή Μουκά
Διονυσία Μυλωνάκη
Παναγιώτης Νταλιάνης
Βασίλειος Ντόβρος
Χρίστος Σέλλας – Νίκος Ιωσήφ
Στυλιανή Τσελέπη
Φωτεινή Χανδρά
Αλέξανδρος Χαρίδης


ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Τα μέλη της επιτροπής είναι:
Βασίλης Αμανατίδης (Ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής), Σταύρος Ζαφειρίου (Ποιητής), Γιώργος Κορδομενίδης (Συγγραφέας - εκδότης / διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Εντευκτήριο»)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα της Λογοτεχνίας, επέλεξε την πρόταση του:

Στέργιου Βρίζα (Ρώμη 16 – 19 Νοεμβρίου 2011)


ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Τα μέλη της επιτροπής είναι:
Γιώργος Δρίβας (Εικαστικός - Σκηνοθέτης), Δημήτρης Εϊπίδης (Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης), Βασίλης Κεχαγιάς (Σκηνοθέτης).

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα του Κινηματογράφου, επέλεξε την πρόταση της:

Ειρήνης Στείρου (Ρώμη 16 – 19 Νοεμβρίου 2011)


χρήσιμοι σύνδεσμοι

νεα γενιά

xv biennalistas

symbiosis2011

03 September · 20:30 - 23:30


Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011 /// Action Field Kodra 2011
Πρώην 'Στρατόπεδο Μακεδονομάχου Κόδρα', Καλαμαριά /// Τhe former 'Makedonomahou Kodra' barracks, Κalamaria
Thessaloníki, Greece






Η Ηχόπολις ΙΙ: Θεσσαλονίκη @ Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011 αποτελεί συνέχεια της έκθεσης Ηχόπολις που έλαβε χώρα στο Πεδίο Δράσης Κόδρα 2010. Το πρότζεκτ εστιάζει αυτή τη φορά αποκλειστικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, την οποία εξερευνά με ένα όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο, αλλά σημαντικό μέσο δημιουργίας της σύγχρονης τέχνης, τον ήχο. Αποτελείται από δύο εγκαταστάσεις ηχητικών έργων (sound art installations) που διαλέγονται μεταξύ τους από απόσταση, καθώς καταλαμβάνουν δύο διαφορετικούς χώρους του πρώην στρατοπέδου και προ(σ)καλούν τους επισκέπτες να κινηθούν ανάμεσά τους κατά βούληση.

Ηχόπολις ΙΙ: Θεσσαλονίκη
Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011

Έργα:


Dani Joss

Urban Portrait: Thessaloniki 2008

Διαδραστική ηχητική εγκατάσταση with με ήχο surround quadraphonic, βασισμένη σε ήχους της Θεσσαλονίκης

-------------------
diF (Konrad Bayer/Ish Shehrawat) με Παναγιώτη Δημοτίκαλη, Άννη Καλτσίδου και Αιμιλία Καραποστόλη

Resonance Chamber 2011

Ηχητική εγκατάσταση βασισμένη σε ήχους της Θεσσαλονίκης, λάμπες φθορίου



Επιμέλεια: Εύη Μπανιωτοπούλου


Toποθεσίες: Φυλάκιο εισόδου Σοφούλη / πολύγωνο δεξιά από το Διοικητήριο,
πρώην στρατόπεδο Κόδρα

Διάρκεια έκθεσης : 03 - 14/09/2011

‘Ωρες λειτουργίας
Κυρ – Πε : 20.00-23.00
Παρ – Σαβ: 20.00-24.00

περισσότερες πληροφορίες @ http://www.actionfieldkodra.gr/


////////////////////////////////////////////////////////////////


Soundcity II: Thessaloniki @ Action Field Kodra 2011 is the sequel of the Soundcity exhibition that took place during Action Field Kodra 2010. This time the project focuses exclusively on the city of Thessaloniki, which the exhibition explores through sound - a less commonly employed, but important medium in contemporary art. The exhibition consists of two sound art installations, which engage in indirect ‘dialogue’ from a distance, occupying two different spaces of the ex-military camp and inviting visitors to move between them as they desire.

Soundcity II: Thessaloniki
Action Field Kodra 2011


Works:


Dani Joss

Urban Portrait: Thessaloniki 2008

Interactive audio installation with surround quadraphonic sound, based on sounds of the city of Thessaloniki.

-------------------

diF (Konrad Bayer/Ish Shehrawat) with Panayotis Dimotikalis, Anni Kaltsidou and Aimilia Karapostoli

Resonance Chamber 2011

Audio installation based on sounds of the city of Thessaloniki, fluorescent lights.



Curator: Evi Baniotopoulou


Locations: Guard room at the Sofouli entrance / polygon to the right of the
Headquarters building ('Διοικητήριο'), Kodra former barracks

Duration of the event: 03 - 14/09/2011

Opening hours
Su - Thu: 20.00-23.00
Fri - Sat: 20.00-24.00

more info

Ρε γαμώτο φεύγουν όλοι οι καλλιτέχνες και μένουν κάτι μ@λ@κισμένα που το παίζουν δεν ξέρω εγώ τι. Ο Ρασούλης, ο Καμπανέλλης, ο Τάσος Ζωγράφος, o Τλούπας, ο Κανιάρης, ο Παπάζογλου...
Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος να καλύψει το κενό που αφήνουν. Ή μάλλον υπάρχει αλλά δεν ζει πια εδώ, ή δεν τον πίστεψε κανείς, ή δεν τον προώθησε κανείς, αφού η κουλτούρα αυτής της χώρας έχει πάρει την κάτω βόλτα. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι δημιουργικοί, έξυπνοι, ταλαντούχοι, αλλά τα μμε, οι δισκογραφικές και κ.ο.κ. δεν ενδιαφέρονται γι' αυτούς. Ίσως όμως και οι ίδιοι οι πολίτες αυτής της χώρας να βολεύονται πλέον με τα σκουπίδια και να μην ζητούν αυτό που θα τους "ανυψώσει" ή που θα τους κάνει να σκεφτούν ή να ζήσουν καλύτερα.
Έχω κολλήσει από το πρωί με τα τραγούδια του παπάζογλου...
"λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις"
Εγώ με αυτά τα τραγούδια ερωτεύτηκα πρώτη φορά, τα άκουσα άπειρες φορές, τα τραγούδησα άλλες τόσες και πιστεύω πως αν δεν τα είχα, θα ήμουν τελείως διαφορετική, πολύ πιο φτωχή.
Αυτό που θέλω να εκφράσω είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που η τέχνη τους έκανε την ζωή μου πολύ πιο πλούσια και αληθινή.