H 15η Μπιενάλε Νέων Μεσογείου επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, 25 χρόνια μετά την πετυχημένη διοργάνωσή της στην πόλη.
Φέτος η Μπιενάλε παίρνει νέα μορφή. Ξεφεύγοντας από την τυπική μορφή της διοργάνωσης, μετατρέπεται σε ένα μεγάλο ταξίδι στη Μεσόγειο, με τη συμμετοχή τριών πόλεων, της Θεσσαλονίκης, της Ρώμης και της Καζαμπλάνκα.
Στο τέλος αυτού του ταξιδιού, περισσότεροι από 400 καλλιτέχνες μεταξύ 18-30 ετών από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο θα έχουν λάβει συμμετοχή στις δράσεις , στα πλαίσια της διοργάνωσης με γενικό θέμα “SYMBIOSIS?”.

Διάρκεια: 6/10-6/11 2011
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 13.00-22.00. Δευτέρα κλειστά






ΧΩΡΟΙ & ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αποθήκη 1
Προβολές

Αποθήκη 7
Κυρίως Πρόγραμμα – Εφαρμοσμένες Τέχνες
Παράλληλο Πρόγραμμα – Σχολές Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ & ITU (Κωνσταντινούπολη), 2010-2011
Παράλληλο Πρόγραμμα – SOULbiosis (Γιάννης Οικονόμου & Φώτης Σαγώνας)

Αποθήκη 8
Warehouse Nights
Μουσική, Performances

Αποθήκη 9
Κυρίως Πρόγραμμα – Εικαστικά (1)
Παράλληλο Πρόγραμμα – Έκθεση Αποφοίτων της Σχολής Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Αποθήκη 13
Κυρίως Πρόγραμμα – Γαστρονομία (4-6/11/2011)
Παράλληλο Πρόγραμμα – W13
Παράλληλο Πρόγραμμα – SOULbiosis
Info Point

Αποθήκη 15
Κυρίως Πρόγραμμα – Εικαστικά (2)

παράλληλο πρόγραμμα

ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ BIENNALE

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Μέλη της επιτροπής: Stephanie Bertrand (επιμελήτρια), Απόστολος Καλφόπουλος (αρχιτέκτων, επιμελητής, Dynamo Project Space), Μαρία Κενανίδου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια), Θούλη Μισιρλόγλου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα των Εικαστικών επέλεξε τις προτάσεις των ακόλουθων δημιουργών:

Arbit City Group
Ctrl Freaks
Αντώνιος Γιαννόπουλος
Χριστίνα Γούσια
Ιωάννης Δελαγραμμάτικας
Αλέξανδρος Ευσταθιάδης
Γιάννα Καλή
Δημήτριος Λάμπρου
Αγγελική Σοφία Μαντίκου
Άλμα Μπακιαί
Μαρία Νίκη Νιράκη
Πάολα Παλαβίδη & Ιωάννης Κολιόπουλος
Αντρέας Πασιάς
Νικόλαος Παχής
Κωνσταντίνος Πέττας
Περικλής Πραβήτας
Ιωάννης Ρουβάς
Δέσποινα Αικατερίνη Σχοινά
Ευστράτιος Ταυλαρίδης
Δημήτριος Φραγκάκης
Σπυρίδων Χαραλαμπόπουλος
Κωνσταντίνος Χονδρός


ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
Μέλη της Επιτροπής: Αποστολία Δεμερτζή (Αρχιτέκτων, α-tetrαgono), Ιωάννης Επαμεινώνδας (Αρχιτέκτων, Διευθυντής Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης - Παράρτημα Θεσσαλονίκης), Μαρία Τριανταφυλλίδου (Αρχιτέκτων, Μουσειολόγος, Διοικητική Διευθύντρια Μακεδονικού Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης), Αλεξάνδρα Τσιμπέρη (Αρχιτέκτων, α-tetrαgono)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα των Εφαρμοσμένων Τεχνών επέλεξε τις προτάσεις των ακόλουθων δημιουργών:


Industrial Design Lab
Τζεορτζίνα Αντρέι
Ευαγγελία Γούλα – Κωνσταντία Κουλίδου
Αιμιλία Καραποστόλη
Κωνσταντίνος Κέλπης
Παρασκευή Κοκολάκη
Αγγελική Κοτρώνη
Σοφοκλής Κωτσόπουλος
Φανή Μουκά
Διονυσία Μυλωνάκη
Παναγιώτης Νταλιάνης
Βασίλειος Ντόβρος
Χρίστος Σέλλας – Νίκος Ιωσήφ
Στυλιανή Τσελέπη
Φωτεινή Χανδρά
Αλέξανδρος Χαρίδης


ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Τα μέλη της επιτροπής είναι:
Βασίλης Αμανατίδης (Ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής), Σταύρος Ζαφειρίου (Ποιητής), Γιώργος Κορδομενίδης (Συγγραφέας - εκδότης / διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Εντευκτήριο»)

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα της Λογοτεχνίας, επέλεξε την πρόταση του:

Στέργιου Βρίζα (Ρώμη 16 – 19 Νοεμβρίου 2011)


ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Τα μέλη της επιτροπής είναι:
Γιώργος Δρίβας (Εικαστικός - Σκηνοθέτης), Δημήτρης Εϊπίδης (Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης), Βασίλης Κεχαγιάς (Σκηνοθέτης).

Η κριτική επιτροπή για τον τομέα του Κινηματογράφου, επέλεξε την πρόταση της:

Ειρήνης Στείρου (Ρώμη 16 – 19 Νοεμβρίου 2011)


χρήσιμοι σύνδεσμοι

νεα γενιά

xv biennalistas

symbiosis2011

03 September · 20:30 - 23:30


Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011 /// Action Field Kodra 2011
Πρώην 'Στρατόπεδο Μακεδονομάχου Κόδρα', Καλαμαριά /// Τhe former 'Makedonomahou Kodra' barracks, Κalamaria
Thessaloníki, Greece






Η Ηχόπολις ΙΙ: Θεσσαλονίκη @ Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011 αποτελεί συνέχεια της έκθεσης Ηχόπολις που έλαβε χώρα στο Πεδίο Δράσης Κόδρα 2010. Το πρότζεκτ εστιάζει αυτή τη φορά αποκλειστικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, την οποία εξερευνά με ένα όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο, αλλά σημαντικό μέσο δημιουργίας της σύγχρονης τέχνης, τον ήχο. Αποτελείται από δύο εγκαταστάσεις ηχητικών έργων (sound art installations) που διαλέγονται μεταξύ τους από απόσταση, καθώς καταλαμβάνουν δύο διαφορετικούς χώρους του πρώην στρατοπέδου και προ(σ)καλούν τους επισκέπτες να κινηθούν ανάμεσά τους κατά βούληση.

Ηχόπολις ΙΙ: Θεσσαλονίκη
Πεδίο Δράσης Κόδρα 2011

Έργα:


Dani Joss

Urban Portrait: Thessaloniki 2008

Διαδραστική ηχητική εγκατάσταση with με ήχο surround quadraphonic, βασισμένη σε ήχους της Θεσσαλονίκης

-------------------
diF (Konrad Bayer/Ish Shehrawat) με Παναγιώτη Δημοτίκαλη, Άννη Καλτσίδου και Αιμιλία Καραποστόλη

Resonance Chamber 2011

Ηχητική εγκατάσταση βασισμένη σε ήχους της Θεσσαλονίκης, λάμπες φθορίου



Επιμέλεια: Εύη Μπανιωτοπούλου


Toποθεσίες: Φυλάκιο εισόδου Σοφούλη / πολύγωνο δεξιά από το Διοικητήριο,
πρώην στρατόπεδο Κόδρα

Διάρκεια έκθεσης : 03 - 14/09/2011

‘Ωρες λειτουργίας
Κυρ – Πε : 20.00-23.00
Παρ – Σαβ: 20.00-24.00

περισσότερες πληροφορίες @ http://www.actionfieldkodra.gr/


////////////////////////////////////////////////////////////////


Soundcity II: Thessaloniki @ Action Field Kodra 2011 is the sequel of the Soundcity exhibition that took place during Action Field Kodra 2010. This time the project focuses exclusively on the city of Thessaloniki, which the exhibition explores through sound - a less commonly employed, but important medium in contemporary art. The exhibition consists of two sound art installations, which engage in indirect ‘dialogue’ from a distance, occupying two different spaces of the ex-military camp and inviting visitors to move between them as they desire.

Soundcity II: Thessaloniki
Action Field Kodra 2011


Works:


Dani Joss

Urban Portrait: Thessaloniki 2008

Interactive audio installation with surround quadraphonic sound, based on sounds of the city of Thessaloniki.

-------------------

diF (Konrad Bayer/Ish Shehrawat) with Panayotis Dimotikalis, Anni Kaltsidou and Aimilia Karapostoli

Resonance Chamber 2011

Audio installation based on sounds of the city of Thessaloniki, fluorescent lights.



Curator: Evi Baniotopoulou


Locations: Guard room at the Sofouli entrance / polygon to the right of the
Headquarters building ('Διοικητήριο'), Kodra former barracks

Duration of the event: 03 - 14/09/2011

Opening hours
Su - Thu: 20.00-23.00
Fri - Sat: 20.00-24.00

more info

Ρε γαμώτο φεύγουν όλοι οι καλλιτέχνες και μένουν κάτι μ@λ@κισμένα που το παίζουν δεν ξέρω εγώ τι. Ο Ρασούλης, ο Καμπανέλλης, ο Τάσος Ζωγράφος, o Τλούπας, ο Κανιάρης, ο Παπάζογλου...
Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος να καλύψει το κενό που αφήνουν. Ή μάλλον υπάρχει αλλά δεν ζει πια εδώ, ή δεν τον πίστεψε κανείς, ή δεν τον προώθησε κανείς, αφού η κουλτούρα αυτής της χώρας έχει πάρει την κάτω βόλτα. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι δημιουργικοί, έξυπνοι, ταλαντούχοι, αλλά τα μμε, οι δισκογραφικές και κ.ο.κ. δεν ενδιαφέρονται γι' αυτούς. Ίσως όμως και οι ίδιοι οι πολίτες αυτής της χώρας να βολεύονται πλέον με τα σκουπίδια και να μην ζητούν αυτό που θα τους "ανυψώσει" ή που θα τους κάνει να σκεφτούν ή να ζήσουν καλύτερα.
Έχω κολλήσει από το πρωί με τα τραγούδια του παπάζογλου...
"λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις"
Εγώ με αυτά τα τραγούδια ερωτεύτηκα πρώτη φορά, τα άκουσα άπειρες φορές, τα τραγούδησα άλλες τόσες και πιστεύω πως αν δεν τα είχα, θα ήμουν τελείως διαφορετική, πολύ πιο φτωχή.
Αυτό που θέλω να εκφράσω είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που η τέχνη τους έκανε την ζωή μου πολύ πιο πλούσια και αληθινή.

Hughes Dubois, Musée du Quai Branly, Paris
A 19th-century frontal mask representing a bird, from the Tsimshian tribe in British Columbia. The mask is from the collection of the late anthropologist Claude Lévi-Strauss.


Εισαγωγή
Ο ρόλος του υλικού πολιτισμού στο μουσείο συνεχώς τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Αλλά ζώντας σ’ έναν υλικό κόσμο, η ζωή και η ταυτότητα του καθενός ορίζεται μέσω των αντικειμένων.
Οπότε ενώ ο υλικός πολιτισμός παίζει κεντρικό ρόλο στην ζωή μας γιατί παίζει λιγότερο σημαντικό ρόλο στην μουσειακή πρακτική;

Φορμαλιστές και αναλυτές : δύο προβλήματα.
Στην βικτωριανή εποχή το αντικείμενο ήταν το κέντρο του μουσείου καθώς και η ικανότητα του να διδάσκει τις αξίες και την ιστορία της κυρίαρχης τάξης.
Κυριαρχία φορμαλισμού – forma = σχήμα, μορφή

Από το 1960+ αρχίζει η αμφισβήτηση της ιστορίας των “μεγάλων λευκών ανδρών” από τις μειονοτικές κοινωνικές ομάδες (γυναίκες, έγχρωμοι, εργατική τάξη). Εκδημοκρατισμός της εκπαίδευσης, νέα πολιτική σκηνή, κοινωνική ιστορία.
Τα αντικείμενα δεν είναι το μήνυμα αλλά τα στηρίγματα.
Αναλυτική προοπτική που εστιάζει στο πως και γιατί έγινε (πριν μόνο τι).

Σήμερα η συζήτηση συνεχίζεται. Το γεγονός είναι ότι τα μουσεία οφείλουν να επικεντρωθούν στον άνθρωπο και λιγότερο στο αντικείμενο.
Ισορροπία μεταξύ γνώσης προερχόμενης από ιδέες-ερμηνείες και από υλικό πολιτισμό.

Αν το αντικείμενο είναι νεκρό, το μουσείο είναι νεκρό.
Επιχειρήματα υπέρ της αναλυτικής προσέγγισης:
Όλες οι ιστορικές στιγμές δεν αντιπροσωπεύονται το ίδιο μέσω του υλικού πολιτισμού.
Η ιστορία μειονοτικών κοινωνικών ομάδων (εργατική τάξη) δεν θα αποκτήσει ποτέ την βάση για μια φορμαλιστική μουσειολογική αντίληψη λόγω έλλειψης “αξιόλογων” αντικειμένων. Οπότε έξω από τα μουσεία;

Κριτική σε 3 σημεία:
Δεν είναι το μουσείο το μόνο μέσο για να γίνει κατανοητή η ιστορία.
Ο υλικός πολιτισμός είναι η πιο δημοκρατική μορφή ιστορικών τεκμηρίων.
Οι συλλογές που ανήκαν στην ανώτερη κοινωνική τάξη και τώρα στα μουσεία, δημιουργήθηκαν από την εργατική τάξη.

Σήμερα στα περισσότερα μουσεία βλέπουν την επιλογή μεταξύ αναποτελεσματικής επικοινωνίας, φορμαλιστική οπτική και ανεπαρκούς περιεχομένου, αναλυτική οπτική.

Αξιολογώντας εκθέσεις.
Οι επιμελητές αποφεύγουν την μεταξύ τους κριτική για την εκάστοτε έκθεση του μουσείου. Ενδιαφέρον κυρίως για καινοτομία.
Η κριτική είναι θεμιτή όταν ασκείται και από εκτός επαγγελματίες όπως: ΜΜΕ, ακαδημαϊκούς και κοινό.

Το κλειδί για ένα μουσείο είναι η κοινωνική λειτουργία των αντικειμένων. Η σωστή μελέτη των μουσείων είναι η ιστορία του “υλισμού” και όχι των υλικών αντικειμένων (φορμαλισμός).
“Τα αντικείμενα είναι σύμβολα που χρησιμοποιούνται στην ανθρώπινη επικοινωνία, που είναι οπτική και όχι λεκτική.”

Τα μουσεία δημιουργούνται για το κοινό και όχι για τους επιμελητές και τους μουσειολόγους. Το κοινό πάει στο μουσείο για να δει αντικείμενα και να βιώσει μια εμπειρία “ανάστασης” (Pearce), και όχι για να δει “βιβλία-σε-τοίχο” (αναλυτική οπτική).

Ιστορικοί ή επιμελητές;

Εκθέσεις που πραγματοποιούνται με μόνη βάση την προφορική ιστορία οδηγούν σε “βιβλία-σε-τοίχο”. Η προφορική ιστορία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορικής πρακτικής αλλά θα παρουσιαζόταν καλύτερα σ’ ένα βιβλίο, ράδιο ή τηλεόραση παρά σε ένα μουσείο.
Βέβαια λαμβάνονται υπόψη οι ιστορικές τεχνικές της προφορικής ιστορίας, στην εργασία για την εξερεύνηση των σχέσεων των ανθρώπων με τον υλικό πολιτισμό (σκοπός μουσείου).

Η κοινωνική επιστήμη και η αστική ιστορία δεν είναι ικανές να μεταφράσουν σωστά τον υλικό πολιτισμό, γιατί δεν κάνουν τις σωστές ερωτήσεις.
Προβάλλουν ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά δεν μπορούν να τον αντικαταστήσουν, όπως και τη σημασία του στην ζωή των ανθρώπων και των μουσείων.

Αν και η νέα έκθεση στον Λευκό Πύργο εστιάζει περισσότερο στο αναλυτικό μοντέλο μ' αρέσε αφάνταστα!!!Καθώς επίσης και τα σκανδαλοδώς πολλά imac που υπύρχαν ξέμπαρκα σε κάθε όροφο. Πολύ μίζα έπεσε στην mac μάλλον. Αφού η δουλειά θα μπορούσε να γίνει με το 10% του σημερινού εξοπλισμού!Τεσπά χαλάλί!

Σκίτσο του Klee πάνω στα μέτρα 36-37 της σονάτας 6 για βιολί του Bach

Καλά αυτοί οι Τούρκοι εθνικιστές δεν καταλαβαίνουν τίποτα από ελευθερία του λόγου, σαν τους δικούς μας και χειρότεροι, βέβαια δεν κάψαν τα βιβλία του αλλά αναγκάστηκε να φύγει από την χώρα ο νομπελίστας συγγραφέας. Και τώρα το 2009 τον ξανασέρνουν στα δικαστήρια.